Τραγούδι της ανάβασης, Το

Αδέλφια ας μαζευτούμε εδώ
μ΄ αγάπη στην καρδιά.
Μας φεύγει ένα λυκόπουλο
κι αφήνει τη Φωλιά.

Ω Λύκε, φίλε κι αδελφέ,
στο δρόμο που θα πας
να μην ξεχνάς ότι έμαθες
μαζί μας ν΄ αγαπάς.

Με μάτια μπήκες σφαλιστά
στη ζούγκλα ένα πρωί
μα τ΄ άνοιξες σιγά - σιγά
στην όμορφη ζωή.

Τα χέρια δίνοντας μαζί
πηγαίναμε μπροστά.
Πάντα η φιλία θα κρατά
τα χέρια μας σφιχτά.

Εμπρός τα χέρια ας δώσουμε
για μια στερνή φορά,
κι ας μας ενώνει πάντοτε
η αγάπη κι η χαρά.

Ω Λύκε, φίλε κι αδελφέ
θυμήσου όπου πας
τους Λύκους που σε μάθανε
το Νόμο να κρατάς.