Το Μαγείρεμα στην Ομάδα

Το μαγείρεμα στην κατασκήνωση της Ομάδας γίνεται με τρεις τρόπους:

  1. Υπάρχει ένα κεντρικό μαγειρείο, όπου καθημερινά περνούν ένας Πρόσκοπος από κάθε Ενωμοτία και ασχολούνται με το μαγείρεμα με τις οδηγίες Βαθμοφόρου (και όχι με μάγειρα κάποιο μέλος της Επιτροπής).
  2. Υπάρχουν σε ένα χώρο όλα τα Ενωμοτιακά μαγειρεία και καθημερινά εναλλάσσονται ένας ή δυο Πρόσκοποι από την Ενωμοτία για να ετοιμάζουν το φαγητό για την Ενωμοτία τους κάτω από τη συνεχή επίβλεψη Βαθμοφόρου
  3. Στο χώρο της Ενωμοτίας είναι και το μαγειρείο της Ενωμοτίας.

Το ποιός από τους τρεις τρόπους θα χρησιμοποιηθεί ως κύριος τρόπος μαγειρέματος στην κατασκήνωση εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως:

  • Ο αριθμός των παιδιών σε κάθε Ενωμοτία
  • Το διατιθέμενο υλικό
  • Η εκπαίδευση των Ενωμοτιών τόσο στο μαγείρεμα , αλλά, κυρίως, στην εξοικείωση με τα φλόγιστρα, εστίες υγραερίου κλπ.
  • Η έκταση και η ένταση του προγράμματος της ημέρας.

Επιδίωξη θα πρέπει να είναι ο τρίτος τρόπος, δηλαδή μαγείρεμα στο χώρο της Ενωμοτίας γιατί, όπως είναι αυτονόητο, είναι ο τρόπος που ταιριάζει απόλυτα με το κατ’ Ενωμοτίες σύστημα. Δεν πρέπει όμως μια Ομάδα να αρχίσει κατ’ ευθείαν με αυτό τον τρόπο. Θα πρέπει να πάει διαδοχικά από τον πρώτο στον δεύτερο, εφαρμόζοντας όλη τη χρονιά Ενωμοτιακό μαγείρεμα με υγραέριο (3κιλες φιάλες την πρώτη χρονιά) τόσο σε εκδρομές όσο και στην Εστία (μαγειρικός διαγωνισμός κλπ). Αφού γίνει τουλάχιστον μία Κατασκήνωση με τον δεύτερο τρόπο (όλα τα ενωμοτιακά μαγειρεία μαζί) τότε μόνο θα μπορεί να επιχειρηθεί μαγείρεμα στους ενωμοτιακούς χώρους. Και πάλι, θα πρέπει να υπολογισθεί για το Επιτελείο της κατασκήνωσης ότι ένας πεπειραμένος Βαθμοφόρος θα απασχολείται αποκλειστικά και μόνο με την εποπτεία των μαγειρείων κατά το μαγείρεμα, κυρίως για θέματα ασφαλείας υγραερίου (τσιμούχες, φλόγες, σωληνάκια, έλεγχος διαρροής με σαπουνάδα, φωτιά στο λάδι του τηγανιού κλπ), αλλά και για επεξηγήσεις στις γραπτές συνταγές καθώς και για να εξασφαλίζει ότι θα περνάνε όλοι οι Πρόσκοποι από το καθήκον του Μάγειρα.

Τέσσερα πράγματα είναι το κλειδί για την επιτυχία του ενωμοτιακού μαγειρέματος:

  1. Η εκπαίδευση στις συνταγές της κατασκήνωσης και στην ασφάλεια εστιών υγραερίου καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς
  2. Πολύ καλή οργάνωση του "κιβωτίου κατασκήνωσης" της Ενωμοτίας.
  3. Ανελλιπής παρακολούθηση από έμπειρο Βαθμοφόρο κατά την κατασκήνωση
  4. Πολύ καλή οργάνωση της ομάδας Τροφοδοσίας στην κατασκήνωση, δηλαδή:
    • Οι Πρόσκοποι-μάγειροι ΔΕΝ απασχολούνται με ποσοτολόγιο. Κάθε Ενωμοτία έχει το δικό της "κιβώτιο τροφοδοσίας" που είναι μεγάλο πλαστικό και κλείνει αεροστεγώς (ένα τεράστιο "τάπερ" διαστάσεων περί τα 70x50x50 εκατοστά). Εν ανάγκη χρησιμοποιήστε το πλαστικό του μανάβη ή χαρτόκουτο, με το όνομα της ενωμοτίας ευκρινώς γραμμένο.
    • Μετά το βραδινό φαγητό το κιβώτιο τροφοδοσίας παραδίδεται καθαρό στη σκηνή Τροφοδοσίας. Το πρωί τα κιβώτια είναι γεμάτα με το πρωινό, το δεκατιανό και το μεσημεριανό (πλην κρέατος που δίνεται πριν το μαγείρεμα) στις ποσότητες που αναλογούν στην κάθε Ενωμοτία.
    • Μετά το μεσημεριανό φαγητό οι μάγειροι επιστρέφουν καθαρά τα κιβώτια στη σκηνή Τροφοδοσίας.
    • Οι δύο Βαθμοφόροι τροφοδοσίας τα γεμίζουν με τα υλικά για το απογευματινό και το βραδινό, στις ποσότητες που αναλογούν για την κάθε Ενωμοτία.

Σημείωση: Πράγματα που δεν χαλάνε και είναι κοινά για όλα τα γεύματα όπως λάδι, ξύδι, αλάτι, γάλα σε κουτιά μπορούν να παραμένουν στο κιβώτιο της Ενωμοτίας.

Προσοχή: Κάθε φορά εξηγείται η συνταγή στους μαγείρους, την οποία πρέπει να έχουν και γραπτή.

Ένας καλός τρόπος για μετάπτωση από τον πρώτο τρόπο (κοινό μαγειρείο) στον δεύτερο (τα Ενωμοτιακά μαγειρεία στον ίδιο χώρο), αλλά και από τον δεύτερο στον τρίτο, είναι στην επόμενη κατασκήνωση να σχεδιασθεί έτσι το πρόγραμμα, ώστε μέσα από κατάλληλες δραστηριότητες να δίνονται ευκαιρίες για το αντίστοιχο Ενωμοτιακό μαγείρεμα.