Νερό και Προσπάθεια
Η κανονική πρόσληψη υγρού συντηρεί την αντοχή στην προσπάθεια. Είναι πολύ αργά για αρχίσεις να πίνεις όταν εμφανιστεί η δίψα. Η δίψα είναι σημάδι ότι ο οργανισμός υποφέρει, είναι η πρώτη υποκειμενική ένδειξη της αφυδάτωσης, ο πρώτος μάρτυρας μιας μυικής εργασίας που γίνεται σε κακές συνθήκες. Γιατί ο οργανισμός καταναλώνει πολύ νερό στην προσπάθεια; Κάθε πότε και πόσο πρέπει να πίνουμε; Αν κατανοήσουμε και εφαρμόσουμε μερικούς στοιχειώδεις κανόνες, μπορούμε να αποφύγουμε δυσάρεστες καταστάσεις που συνεπάγεται η αφυδάτωση.
Ο ΟΓΚΟΣ ΤΟΥ ΕΚΚΡΙΝΟΜΕΝΟΥ ΙΔΡΩΤΑ
Η απομάκρυνση της θερμότητας με την εξάτμιση του ιδρώτα, συνεπάγεται μια σημαντική απώλεια νερού. Η ποσότητα του ιδρώτα που εκκρίνεται είναι συνάρτηση της έντασηςτης προσπάθειας και των συνθηκών του περιβάλλοντος.
Στη διάρκεια μιας καλοκαιρινής πορείας 5 ωρών θα χάσουμε το λιγότερο 2 λίτρα ιδρώτα. Με ιδανικές συνθήκες εξάτμισης (ξερό αεράκι), το δέρμα θα παραμείνει στεγνό και θα είμαστε βέβαιοι ότι δεν ιδρώσαμε, εκτός ίσως από την πλάτη όπου το σακίδιο εμπόδιζε τον αερισμό και την εξάτμιση του ιδρώτα. Υπάρχει άμεση σχέση ανάμεσα στην αφυδάτωση και την ελλάτωση της απόδοσης στην προσπάθεια. Πράγματι αν χάσουμε το 4% του βάρους του σώματος μας σε ιδρώτα (2,5-3 λίτρα για ένα άτομο 70 kg), μειώνεται η απόδοση μας κατά 40% σε κανονική θερμοκρασία.
ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ
Δεν πρέπει να περιμένουμε να διψάσουμε για να αρχίσουμε να πίνουμε. Η αίσθηση της δίψας μαρτυρεί ότι έχει ήδη εγκατασταθεί μια ανισορροπία. Πρέπει λοιπόν να προλαβαίνουμε αυτή την κατάσταση, γιατί είναι δύσκολο να διορθώσουμε την αφυδάτωση όταν συνεχίζεται η καταπόνηση μας στην πορεία. Κι αυτό γιατί μέχρι το νερό να αφομοιωθεί, να φτάσει στα κύτταρα και να διορθωθεί η αφυδάτωση, περνάει χρόνος στη διάρκεια του οποίου ο οργανισμός συνεχίζει να χάνει νερό. Πάντως δεν ωφελεί σε τίποτα να αδειάζουμε το παγούρι με μιας, γιατί το στομάχι είναι αυτό που καθορίζει την ταχύτητα αφομοίωσης. Το μισό λίτρο είναι η μέγιστη ποσότητα που πρέπει να πίνουμε με τη μία. Το περισσότερο θα έχει δυο κακές συνέπειες: 1ο θα επιβραδύνει την ταχύτητα απορρόφησης και 2ο θα το νοιώθουμε σα βάρος στο στομάχι. Δεν μπορούμε να απορροφήσουμε πάνω από 800 ml μέσα σε μια ώρα.
Στη μισή ώρα που προηγείται του ξεκινήματος, πρέπει να πίνουμε μισό λίτρο υγρό.
Στη διαδρομή, το ιδανικό είναι να αναπληρώνουμε τις απώλειες σταδιακά, κάθε ώρα. Η ποσότητα εξαρτάται φυσικά από τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος και απο την ένταση της προσπάθειας που είναι και συνάρτηση του κάθε οργανισμού μεμονωμένα. Με το να αναπληρώνουμε σταδιακά τις απώλειες υγρού, περιορίζουμε το πιάσιμο των επόμενων ημερών. Γιατί το νερό δεν εξασφαλίζει μόνο μια καλή κυτταρική λειτουργία, αλλά και την απομάκρυνση των τοξίνων.
ΔΥΟ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΞΕΦΕΥΓΟΥΝ
Με την προσπάθεια καταναλώνουμε όχι μόνο υγρά αλλά και ζάχαρη. Ο ιδρώτας περιέχει άλατα και στο μεγαλύτερο ποσοστό NaCl,το γνωστό μαγειρικό αλάτι. Τη ζάχαρη λοιπόν και το αλάτι πρέπει να φροντίζουμε να αναπληρώνουμε είτε με υγρά είτε με την τροφή μας.