Σχηματισμός Βροχής-Χιονιού-Χαλαζόκοκκου
Αιωρούμενα σωματίδια στην ατμόσφαιρα – σκόνη, κρύσταλλοι άλατος, παγοκρύσταλλοι (στο επάνω μέρος βροχοφόρων σύννεφων), προσφέρουν μεγάλους πυρήνες, έτσι που μερικά σταγονίδια προσκολλώνται σε αυτά, γίνονται αργότερα και πέφτουν. Καθώς πέφτουν έλκουν στο διάβα τους και άλλα σταγονίδια μέχρι τελικά να γίνουν αρκετά βαριά για να πέσουν από το σύννεφο σαν σταγόνες βροχής.
Όταν η συμπύκνωση των υδρατμών γίνει σε ψυχρό στρώμα αέρα τότε σχηματίζονται οι χιονοστιβάδες. Ανάλογα με τη θερμοκρασία που επικρατούσε κατά τη χιονόπτωση καθώς επίσης και μετά τη χιονόπτωση διακρίνουμε τις παρακάτω ποιότητες χιονιού:
Α) Πρόσφατη χιονόπτωση + χαμηλή θερμοκρασία = χιόνι πούδρα. Επίπονο ανέβασμα, μικρές χιονοστιβάδες πλάκας.
Β) Πρόσφατη χιονόπτωση + ψηλή θερμοκρασία = χιόνι μουλιασμένο. Μεγάλες χιονοστιβάδες (Κίνδυνος)
Γ) Παλιά χιονόπτωση + ζεστός καιρός μετά = χιόνι επιφανειακά υγρό. Σχετικά άνετη κίνηση
Δ) Παλιά χιονόπτωση + ζεστός καιρός μετά + κρύος καιρός τελευταία = Σκληρό, συνεκτικό χιόνι. Τέλειες συνθήκες.
Ο Χαλαζόκοκκος σχηματίζεται όταν παγοκρύσταλλοι εμπλέκονται μέσα στα μεγάλα ανοδικά και καθοδικά ρεύματα που σαρώνουν ένα καταιγιδοφόρο νέφος. Λιώνουν εκ περιτροπής στη βάση και ξαναπαγώνουν στη κορυφή μέχρι να αποκτήσουν αρκετό βάρος για να πέσουν στη γη, συγκεντρώνοντας περισσότερο νερό σε κάθε διαδρομή.